Geest van de Aloude en Primitieve Ritus van Memphis-Misraïm

De Vrijmetselaars van Memphis-Misraïm beschouwen de Vrijmetselarij als een Orde die noch aan Tijd noch aan Ruimte gebonden is.  

Zij verenigt de Ingewijden van alle plaatsen en van alle tijden, Broeders van alle levensomstandigheden, van iedere afkomst, van alle geloofsovertuigingen of levensbeschouwingen, die hun krachten bundelen met het oog op de oprichting van de Ideale Tempel van Waarheid, Gerechtigheid en Eensgezindheid. 

Zij menen dat, meer dan een instituut, de Vrijmetselarij een traditionele methode is die toegang verleent tot de Kennis en daardoor tot de Vrijheid.

De fundamentele zoektocht is die naar de Waarheid en deze kan christelijk noch boeddhistisch, islamitisch, zelfs niet maçonniek … zijn. Zij is de Waarheid zondermeer.

Zij zetten zich af tegen een dergelijke blikveldsvernauwing die zich beperkt tot een bepaalde, verstarde westerse cultuur, die volledig geworteld is in de bodem van het christelijk tijdperk en die stelselmatig zijn Griekse, Middenoostenlijke, zelfs Noordse en Veroostenlijke wortels verwaarloost.

Zij stellen dat de zoektocht naar harmonie in de Kennis, in de rituele gebruiken, in het symbolisme, in de levensregels leidt tot een verdieping van de initiatieke bronnen.

Kenmerken van de Orde van de Aloude 
en Primitieve Ritus van Memphis-Misraïm


De Universele Maçonnieke Orde van de Aloude en Primitieve Ritus van Memphis-Misraïm heeft als wezenlijke kenmerken :

Zij is :               Traditionalistisch,
                        Symbolisch en initiatiek,
                        Esoterisch,
                        Deïstisch,
                        Egyptisch maçonniek


TRADITIONALISTISCH :

Door dit kenmerk willen de Vrijmetselaars van de Ritus hun stevige gehechtheid tonen aan de “Maçonnieke Traditie”, draagster van de Oorspronkelijke Traditie, universele en gemeenschappelijke bron, erfgoed opgebouwd door de verworvenheden van een eeuwenlange zoektocht van de mensheid naar de Kennis.

De Maçonnieke Traditie is niets anders dan een uitdrukking van het “Onveranderlijke Handvest” van de essentiële waarden van alle beschavingen in verleden en toekomst. Dit handvest is gebaseerd op het respect voor de rechten en de waardigheid van het menselijk wezen, door de onafhankelijkheid van zijn geest en de integriteit van zijn lichaam.

De ontkenning van deze waarden die onze ethiek bepalen zou een onmiskenbare achteruitgang teweegbrengen, welke ook de explosieve sprongen op het vlak van de technologische en wetenschappelijke vooruitgang mogen plaatsgrijpen.

In de verwarring die vaak onze tijd kenmerkt heeft men dit begrip van Traditie verzwakt, verminkt zelfs, door het te associëren met “in onbruik geraakt”, ofwel als zijnde verstard, behoudsgezind en “fundamentalistisch”. Hoeden wij ons dus voor de misleidingen  van de taal die vaak afvalligheid betekenen aan de overeenkomstige gedachten !

Onze verwijzing naar de Traditie mag niet verward worden met een steriele verering van het verledenof met een bekrompen conservatisme. Breken met de Traditie is breken met de Wijsheid en de Universele Beginselen van het Menselijk Bewustzijn.

SYMBOLISCH EN INITIATIEK

De operatieve Vrijmetselarij komt tot ons vanuit de verste tijden, van de bouwers van de piramiden tot de oprichters van de kathedralen, via de Tyrrheense en de Joodse corporaties, de Romeinse collegia en de middeleeuwse broederschappen. Zij is de draagster geweest van een initiatietechniek, lang voordat zij het leven schonk aan de speculatieve Vrijmetselarij.

Zij schiep een symbolentaal waarvan de werktuigen, toegekend aan de graden van Leerling, Gezel en Meester, voorbeelden zijn om op die wijze de Ruwe Steen (de profaan) om te vormen tot Bewerkte Steen die zijn plaats inneemt in het bouwwerk van de Universele Tempel. 

Het initiatiek onderricht steunt op de wil en de inspanning door elkeen opgebracht om zijn eigen steen te bewerken. 

Het symbolisme, universele taal waarmee de hinderpalen van talen en hun verwarring overwonnen kunnen worden heeft een suggestieve functie : het blijft een open systeem voor een vrij denken.


ESOTERISCH

In de Constituties van de Ritus van Memphis-Misraïm kunnen we de volgende verklaring lezen:

Gij hebt twee oren om dezelfde klank te horen,

twee ogen om hetzelfde kenmerk waar te nemen,

twee handen om dezelfde handeling uit te voeren.

En ook :

De maçonnieke wetenschap is esoterisch en exoterisch :

het esoterisme vormt de gedachte;

het exoterisme is de handeling die eruit voortvloeit.
 

Nochtans wordt zelfs vandaag nog de opvatting van esoterisme vaak misbegrepen.

Het lijkt ons derhalve noodzakelijk eraan te herinneren dat de definitie van wat “esoterisch” is komt van het Griekse “esoterikon” = uitsluitend bestemd voor ingewijden, een term die gebruikt werd in de leerscholen van de oude filosofen en die erop wees dat bepaalde gebieden onverstaanbaar waren of moeilijk te duiden door niet-ingewijde personen.



DEISTISCH

Volgens de definitie zelf van dit woord beroept de Orde van Memphis-Misraïm zich op geen enkele geopenbaarde Godheid.

Indien zij werkt “Ter Ere van de Sublieme Architect Aller Werelden” stelt zij ook haar geloof in de menselijke vooruitgang en neemt zij voor waarschijnlijk aan : het bestaan van een Intelligentie die werkzaam is in het hele Universum.

Zij is adogmatisch en beoefent de meest brede tolerantie : aan elke Vrijmetselaar om voor zichzelf zijn overtuigingen op te bouwen, te bewaren of te veranderen. Iedere Vrijmetselaar is vrij in zijn geloofsopvattingen en zijn meningen, op voorwaarde nochtans dat hij ze niet aan anderen oplegt en niet toebehoort tot enigerlei fundamentalistische of onverdraagzame strekking.

De Maçonnieke Orde van Memphis-Misraïm omschrijft de Opperbouwmeester van het Heelal als “Ordenend Beginsel dat men met honderd verschillende namen kan benoemen” en “dat de menselijke rede niet bij machte is te bepalen noch te loochenen“.


EGYPTISCH

Ons ritueel is voortgesproten uit de Ritus van Memphis. Deze is drager van welbepaalde overleveringen uit de oude Egyptische mysteriën, die eertijds in de tempels van Memphis werden gevierd en later weer opdoken in Libanon binnen de Vrijmetselarij van de Druzen, ontmoet door Gérard de Nerval. Dit bracht de vrijmetselaars die Bonaparte tijdens de Egyptische veldtocht vergezelden ertoe om de maçonnieke autoriteit afkomstig van de Verenigde Grootloge van Engeland te verwerpen en om te starten met een nieuwe Ritus.